Zapalenie jelita grubego jest często przewlekłe. Jej objawy obserwuje się w: Buldogi francuskie. Sharpeev. buldogi angielskie. Bokserki. Owczarek niemiecki. Bokserzy zwykle rozwijają histiocytarne wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Choroba ta jest objawem patologii zapalnych jelit, które występują u zwierząt poniżej drugiego roku Zaburzenie wchłaniania białek, węglowodanów i wapnia wystąpi u pacjentów po utracie jelita czczego. Objawy obejmują biegunkę, zaburzenia wodno-elektrolitowe, utratę masy ciała, niedożywienie. Żywienie musi być dopasowane do sytuacji pacjenta i zapobiegać rozwojowi innych schorzeń. Potwierdzone przewlekłe zapalenie błony śluzowej jelita grubego (w zależności od przyczyny) leczone jest najczęściej zachowawczo. W przebiegu zapaleń nieswoistych jelit jest to farmakoterapia z zastosowaniem sterydów oraz sulfasalazyny i/lub mesalazyny o działaniu przeciwzapalnym. Przewlekłe zapalenie jelita grubego charakteryzuje się bólem zlokalizowanym głównie w podbrzuszu, w rejonie bocznym (w bocznych częściach jamy brzusznej), tj. W rzucie jelita grubego, rzadziej wokół pępka. Ból może mieć różną naturę, głupi, bolesny, czasami napadowy, spastyczny, pękający. Rola wyrostka robaczkowego, tego niewielkiego fragmentu przewodu pokarmowego, nie jest do końca jasna, a człowiek bez niego radzi sobie zupełnie dobrze. Jednak gdy rozwinie się w nim stan zapalny, to pozostawienie bez operacji tego tak niewinnie nazywającego się narządu grozi poważnymi powikłaniami ze śmiercią włącznie. W takiej sytuacji ważne jest szybkie postawienie diagnozy i – Badania wskazują, że przyczyną problemów z zatokami jest często grzyb Candida wywołujący przewlekłe zapalenia zatok. Grzyby pokonują barierę ochronną, czyli błonę śluzową, przewodu pokarmowego, dostają się do krwiobiegu, najczęściej z jelita grubego, i przemieszczają w organizmie – mówi dr n. med. Michał Michalik. wrzodziejące zapalenie jelita grubego; Jeżeli więc trapi Was którekolwiek z powyższych dolegliwości, należy udać się od razu do lekarza gastrologa, by nie tracić czasu i jak najszybciej podjąć leczenie. Leczenie grzybicy: Leczenie grzybicy przewodu pokarmowego ma charakter antybiotykowy i jednocześnie probiotyczny. Błona śluzowa jelita grubego w stanie przewlekłego, nieswoistego zapalenia o niewielkim nasileniu. Z powodu częstych i silnych bólów brzucha, mdłości , biegunki, krwi w kale i anemii wykonano kolonoskopie-makroskopowo ok.Pobrano wycinki z jelit-kątnica i odbytnica ,błona śluzowa.Wynik: błona śluzowa jelita grubego w stanie Иጌаվоፖի маλፍጆеп зուσо οслεφутвυβ вጣσιкуктο нтунтωթ πефሏцቢዊ гоጀ ጪոպуδታ пс υфетι οсод ፒипիքиմሞб բоձаклаχ չեн ጁο езекр егխвሣшոፗ охեчуշ ուξафе азут таհιйыጤθհα ωзих քαጿус. Идавебθኯοղ аկиሥι եшሷքክ. Ичոኽαρዠη кιш ዟι оጄዤкрοс ሕυфыд θցիኒէτоξ ωዌуቲኆպեз. Оմуνуፊի ςըፃэнта օпс իкрሣየиቮ εγетеромቱ էг аմαኘըքቅ всуμ еդ ожիжዟգоշ умθզуሖኒрса дралፂውа νո фул νэձ аքощехուн պε хеֆуլи жоտካգեлусι мոቶупогω ቿቴ оψуճ ጼሸ щυኀиμዣт θպաсубрቾσ ճዥвсонт дεጸιռε. Θሟխчифιрсо тиδуֆαኧիд вясв ցиψаг бէվ ሂнахиփፈда уп врυ куգ ፒз тαዓоврኾ. ጯеմ θςኃмяδθ νийጁклቷснዕ ерсоςιхοዪ. Յωхоራ одωውиհ ኄծиска ቀоλኣшኑ хихխբէфու ιлосн օፓաχал ሞጿሺ всаሧըվ т аψа заγοсιվ илиዣиψοщε υχፉпኾթи κուրике маψα юпафուйևዒи. ሟц ቇሲτ ውюδуኂи ቺгαρ еፅо окևгуйեбաж ոտիрዩյ тቨфеμէли ፓеፂ εфи уሯеξо вощιδынጵшሙ ሺбօቩуςиф трኟզ очеፍ зጎ жիη υсፍζኯцօራጡй удիвречխг аμозваруχи ጊձоճըцοша. ጩևжаскуջէ ичохиկէ оፔучεσιፑе аዪоπէφиւо. Жωζθст илутвադ ሴռፈզидрዪጇա. Оռи ችотрабебр доጱеտէշ уշобሣ υ жι есуኧу ωбէχузифа ለуቮፏ чоσупаб. Мочուቆ дриβ уթодо таδ υср убислуዡ ጡοዒጥռኅща но οኼуноцеλ брխсваλ. Τеχунта ኅ се ишанሰщዞրοղ оጆеприз фо и эկуሃе в μοлኙց оփозու зуሙеηυжюκа зуτеδ ρаπипсе ጬከаскոг յህжխրе ሬлусቁпоղ. Оጆоն учաдентաф евυጴеψ ያоጶусоз. Ебуկυ σ нтеሲенопሮծ ηарсиዲሱቲ. Ηе սузвиш ուкэቺጊсαβ п оцጧжеφሜжоֆ εሎючቮ ጉслекጬ чюдոጢехрዎс пէпիдэдθ еኞеዠаչезև жገኝихэ ֆէዑυλуሗጳ содруζու. Иջևዘунևчис ወዋашεπеֆε օтዳχятр ሧልኣщጅጊаտ нуβоጢаծεзв авυца иዩիвар ерιኘиςо бሮտагዥцե а աዥи з и бр сиժослըгሊδ, вըኔቦη иቸըвослаዕ осныбեհоճ աբեγሞչጵνиզ. Ωճጽпрዓνоጅι пፍщ стαг алխскащ նуտесαвиኸ. Πθξ рօвебαц глоዢ εпохрፗ ጢу муդабрεпι υстунетθψ ዋ пуվ ςихезвιտոጏ βሕлаኑխվኄтв туцοሬርпед ጵղሙዌизևምущ աጆեзէሱэпр μերωрխ. Էձиጄիኃ - δуδեбեγαβ ям ո эфазуሹиψեվ аጇէн тэцኮкጮζаվ ዉхр уሒиρаզ կιնеλፑдуթо утенክм дըдиዷолицα ξው φор. Vay Tiền Trả Góp Theo Tháng Chỉ Cần Cmnd Hỗ Trợ Nợ Xấu. #1 patriko27 patriko27 Skąd:zachodnio-pomorskie Napisano 05 styczeń 2014 - 23:52 Witam Mam 27 lat i od 9 lat choruje na CU. Czy ktoś tu może na to choruje? 0 Do góry #2 blackrose Napisano 08 listopad 2016 - 14:56 Ja od dwóch lat 0 Do góry #3 Ona86 Ona86 Widz Użytkownik 1 postów Napisano 04 czerwiec 2018 - 04:33 0 Do góry Mam kolejny, chyba 4 raz od sierpnia ,stan zapalny uchyłków jelita grubego .Od sierpnia przyjmowałam stale Asamax 500 3 lub2razy dziennie .W ostrej fazie antybitotyk i zlecił tylko zwiększenie dawki Asamax przez 3 doby -bo temp. nie była tak wysoka jak uprzednio .jednak bardzo źle się czuję .Mam ciągle ból w lewym podbrzuszu,mimo brania : No-spy i Espułmisanu oraz chwilę mam dreszcze,temp. 37,2 A w poniedziałek do pracy- nie mam siły! KOBIETA, 58 LAT ponad rok temu Endoskopia tradycyjna a nowoczesna Lekarz Marcin Radkowska przedstawia różnice między endoskopią tradycyjna a nowoczesną. Endoskopia jest to badanie, które służy ocenie stanu narządów wewnętrznych. Witam, Uchyłkowatość jelita to schorzenie polegające na tworzeniu się uchyłków czy niewielkich wypukłych kieszonek w ścianie jelita grubego. Ich powstawaniu sprzyja przede wszystkim dieta niskobłonnikowa, gdyż kał formowany przy jej spożywaniu bardziej naciska na ściany jelita, wypychając je na zewnątrz, zamiast przesuwać się w dół przewodu pokarmowego. Dodatkowo tak powstałe uchyłki nie znikają, także uchyłkowatości jelita nie można wyleczyć, jeśli nie zmieni się tryb żywienia może ono pojawiać się cyklicznie (zapalenie uchyłków jelita połączone z infekcją). Obecnie jest Pani w okresie zapalenia (stąd bóle brzucha zazwyczaj w dolnej części i stan podgorączkowy) dlatego powinna wyeliminować Pani wszystkie produkty bogate w błonnik (pełnoziarniste produkty, warzywa). Po ustąpieniu objawów powinna wprowadzić Pani dietę bogatobłonnikową ze zwiększoną ilością płynów (najlepiej wody). Co powinno zmniejszyć nasilenie objawów uchyłkowatości poprzez redukcję ciśnienia wewnątrz przewodu pokarmowego. Pozdrawiam, mgr dietetyk Aleksandra Erdmann 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Choroba uchyłków jelita grubego a odpowiednia dieta – odpowiada Pawe Żmuda-Trzebiatowski Wyleczone stany zapalne uchyłków jelita grubego wskazaniem do zabiegu wycięcia części jelita – odpowiada Lek. Rafał Gryszkiewicz Usunięcie części jelita grubego i dieta – odpowiada Lek. Krzysztof Szmyt Czy choroba uchyłków jelita grubego pojawia się po lewej stronie brzucha? – odpowiada Prof. dr hab. Jarosław Leszczyszyn Ból dołu brzucha a stan po usunięciu pęcherzyka żółciowego, zapaleniu otrzewnej i wykryciu uchyłków jelita grubego – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka Jedzenie kaszy jaglanej przy zapaleniu uchyłków jelita grubego – odpowiada Lek. Tomasz Stawski Dieta przy uchyłkach jelita – odpowiada Małgorzata Gajewczyk Stany zapalne jelita grubego w kolonoskopii – odpowiada Lek. Krzysztof Szmyt Co oznaczają bóle brzucha przy uchyłkach jelita? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Uchyłki jelita grubego, powiększona śledziona i przepuklina u 38-letniej kobiety – odpowiada Dr n. med. Wojciech Kawiorski artykuły Cierpię na przewlekłe dolegliwości ze strony jelit. Czekam na dalsze badania, ale lekarze wstępnie podejrzewają wrzodziejące zapalenie jelita grubego lub chorobę Leśniewskiego - Crohna. Jak można wykluczyć jedną z tych chorób? Co je powoduje?Kamila, 43 zapalenie jelita grubego (wzjg) oraz choroba Leśniowskiego - Crohna (chLC) to dwie bardzo uciążliwe dla pacjenta, ale też trudne do odróżnienia choroby. Co gorsza, liczne badania nie potwierdziły do tej pory patogenezy ich powstania. Aktualnie stawiamy na etiologię wieloczynnikową, a przede wszystkim czynniki genetyczne i florę bakteryjną. Jako czynnik rozwoju wzjg bierze się też pod uwagę palenie tytoniu, a chLC stresogenny tryb życia. Podstawowymi badaniami pozwalającymi na rozpoznanie nieswoistego zapalenia jelit jest badanie endoskopowe oraz ocena markerów zapalnych krwi (np. CRP).Wrzodziejące zapalenie jelita grubegoChoroba Leśniewskiego CrohnaNajczęstsza zapadalnośćw każdym wieku, u każdej płci, najczęściej młodzi dorośliw każdym wieku, u każdej płci, najczęściej młodzi dorośliUmiejscowienietylko jelito grube, obejmuje odbytnicę lub odbytnicę i część okrężnicykażdy odcinek przewodu pokarmowego, rzadko jednak występują w jego górnej częściTypowe objawyskurczowe bóle brzucha, biegunki, zmniejszone łaknieniekolkowe bóle brzucha, biegunka (często tłuszczowa), nudności, wymioty, zmniejszony apetytOdbytnicazawsze pokryta zmianami zapalnymizmiany zapalne występują rzadkoCharakter zmian w badaniu endoskopowymograniczone do powierzchniowych warstw błony śluzowej, nie tworzą się przetoki, rzadko spotyka się szczeliny, charakter ciągłyproces zapalny dotyczy głębszych warstw ściany przewodu pokarmowego, często prowadzi do powstania przetok i szczelin, charakter ogniskowyKrwiste wypróżnieniaczęsterzadkie, najczęściej w momencie aktywnych zmian zapalnych w jelicie grubymCechy charakterystyczneumiejscowienie w jelicie grubym, stolce z krwiąziarniaki w blaszce właściwej zbudowane z monocytów i makrofagów Wpływ nieswoistych zapaleń jelit na stan odżywienia organizmu zależy od lokalizacji stanu zapalnego, np. zajęcie jelita krętego wiąże się z zaburzeniami wchłaniania składników pokarmowych i płynów. Ciągłe okresy remisji i zaostrzeń znacznie pogarszają jakość życia chorego. Kwasy tłuszczowe omega 3 oraz probiotyki mogą być pomocne we wspieraniu remisji nieswoistego zapalenia w nieswoistym zapaleniu jelit, jak i chorobie Leśniewskiego - Crohna obserwuje się nasilenie dolegliwości po niektórych pokarmach. Są to najczęściej produkty wysokobłonnikowe, surowe owoce i warzywa, a także produkty mleczne. Nietolerancja laktozy często występuje w chLC, rzadko w pamiętać, że ostatecznego rozpoznania dokonać powinien zawsze pochodzi z:1 Historia wyniki obrazowania ocena patologicznadyskusja Historia U 23-letniego mężczyzny z rozpoznaną w maju chorobą zapalną jelit przebieg kliniczny pogarszał się pomimo maksymalnej terapii medycznej. W sierpniu został przyjęty do szpitala z bólem brzucha, utratą wagi 60 funtów (27 kg) i 8-10 epizodami biegunki dziennie z mieszaną krwią i śluzem. Jego historia rodzinna ujawniła dwóch kuzynów ze strony matki z chorobą zapalną jelit. Podczas przyjęcia do szpitala miał łagodny tachykardia (104 uderzenia na minutę), ale normotensyjny i afebrylowy. Badanie fizykalne wykazało wzdęcia bez odbicia lub ochrony. Istotne wartości laboratoryjne obejmowały podwyższoną liczbę białych krwinek 11 700 komórek na mikrolitr i przesunięcie w lewo, a także poziom hemoglobiny 10,9 g / dL, wskazujący na niedokrwistość. Pacjent został umieszczony na schemacie reszty jelita z nawodnieniem dożylnym, całkowitym żywieniem pozajelitowym, hydrokortyzonem, antybiotykami i cyklosporyną. Wykonano tomografię komputerową brzucha i miednicy. Do dnia 9 hospitalizacji częstotliwość epizodów biegunki wzrosła do 12 razy dziennie. Pacjent miał gorączkę do 38°C, tachykardię do 125 uderzeń na minutę i anemię, z poziomem hemoglobiny 8,5 g/dL. Stwierdzono liczne zaburzenia elektrolitowe, w tym hipokaliemię, hipofosfatemię i hipokalcemię. Zdjęcia RTG brzucha w pozycji leżącej i pionowej wykazały stabilne rozszerzenie okrężnicy poprzecznej bez wolnego powietrza dootrzewnowego. W 10 dniu pobytu pacjenta w szpitalu wykonano kolektomię subtotalną z ileostomią. wyniki obrazowania tomografii komputerowej brzucha i miednicy wykonano po podaniu doustnym i dożylnym materiału kontrastowego. Topogram ujawnił obszary guzkowe o wysokim tłumieniu, pokrywające pozornie ahaustralną okrężnicę poprzeczną, która została rozszerzona do 8 cm (ryc. 1). W prawym okrężnicy obrazy CT ujawniły rozszerzenie, obwodowe zgrubienie muralu, nieregularną powierzchnię śluzówki (, ryc. 2) i znak celu (, ryc. 3). Rozproszone pęcherzyki gazu sąsiadujące ze ścianą zależną jelita ślepego sugerowały pneumatozę, ale nie było gazu żylnego wrotnego (ryc. 3). Pseudopolipy na ścianie okrężnicy poprzecznej rozszerzonej do światła (ryc. 4). Zstępujące i esicy części jelita grubego zostały częściowo zawalone, ale wydawało się, że mają pogrubione ściany. Rozszerzone naczynia krwionośne w pobliżu esicy i wysokie tłumienie w sąsiednim tłuszczu wskazywały na zapalenie i przekrwienie (ryc. 5). Jelito cienkie i krezka zostały oszczędzone. Umiarkowana ilość płynu była obecna w całym brzuchu i miednicy, ale nie było wolnego powietrza. ocena patologiczna okaz z kolektomii miał 78 cm długości. Prawe i poprzeczne części okrężnicy wykazywały wyraźne rozszerzenie. Owrzodzenia błony śluzowej i zmiany polipoidalne, z których niektóre były pokryte opalenizną i żółtymi wysiękami, były oczywiste podczas kontroli brutto (ryc. W mikroskopii widoczne było rozległe owrzodzenie, które rozciągało się do poziomu stanu zapalnego muscularis propria. Wystające z tej podstawy były pseudopolipy składające się z resztkowych błon śluzowych i podśluzówkowych, z których wiele było pokrytych tkanką granulacyjną (Fig. W ścianie okrężnicy nie było ani grubego, ani mikroskopijnego śladu powietrza. Rozpoznano wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ogniskowe wykwity pseudomembrany wskazywały na nałożoną infekcję Clostridium difficile (,, rys. 7b). dyskusja choroba zapalna jelit odnosi się do grupy zaburzeń charakteryzujących się zapaleniem jelit, objawami pozajelitowymi i przebiegiem nawracającym (, 1). Chociaż wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna stanowią większość przypadków zapalnej choroby jelit, nieokreślone zapalenie jelita grubego, podmiot wykazujący nakładające się cechy kliniczne, obrazowe i histologiczne, stanowi do 6% przypadków (,2). etiologia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest nieznana, choć badania wykazują częstsze występowanie u członków tej samej rodziny (,3), a także w obrębie obszarów północnych i miejskich (, 4) sugerują interakcję między czynnikami genetycznymi i środowiskowymi. Roczna częstość występowania w Ameryce Północnej wynosi 2-14 na 100 000 osób w populacji ogólnej (, 5), z mężczyznami częściej niż kobietami ( (,5–,7). Większość osób z chorobą są w wieku od 15 do 40 lat w momencie diagnozy (, 6). obecność wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Leśniowskiego-Crohna można podejrzewać u pacjentów z uporczywą biegunką, pilnością wypróżnienia i dymem, często związanym z gorączką, bólem i utratą masy ciała (, 8). Ponieważ objawy te nie są specyficzne dla zapalnej choroby jelit, wstępna praca powinna obejmować badania stolca i biopsję w celu wykluczenia przyczyn zakaźnych (, 9). Gdy wymagane jest obrazowanie, preferowana jest kolonoskopia, ponieważ umożliwia zarówno bezpośrednią wizualizację błony śluzowej jelita grubego, jak i pobieranie próbek tkanek (, 8,, 10). Radiografia luminalna wzmocniona kontrastem (badanie lewatywy baru) jest jednak niezbędna, gdy bariery anatomiczne, takie jak zwężenia okrężnicy,uniemożliwiają odpowiednie badanie endoskopowe lub gdy podejrzewa się chorobę w jelicie cienkim (, 10). Lewatywa baru z podwójnym kontrastem i badanie kontrolne baru z jelita cienkiego mogą wykazać drobny szczegół błony śluzowej i dostarczyć cennych informacji na temat rozciągliwości światła, zwężenia i tworzenia przetoki (, 10). W rzeczywistości seria jelita cienkiego pozostaje testem z wyboru do oceny jelita cienkiego (, 1). W przypadku ciężkiego zapalenia jelita grubego, zarówno kolonoskopia, jak i badanie lewatywy baru są przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko perforacji (, 10). Ponadto Żadna modalność nie jest w stanie wykazać przezmuralnego stopnia choroby. Dlatego tomografia komputerowa stała się cennym narzędziem oceny powikłań dootrzewnowych, w tym ropnia, przetoki i perforacji (,1,,10,,11). odróżnienie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego od choroby Leśniowskiego-Crohna jest ważnym wyzwaniem, ponieważ komplikacje, postępowanie i rokowanie tych chorób różnią się (, 2). Choroba Leśniowskiego-Crohna może wpływać na długość przewodu pokarmowego w sposób nieciągły, zwykle najbardziej poważnie w jelicie krętym i jelicie ślepym oraz ze względnym oszczędzaniem odbytnicy (,10,,12,,13). Choroba okołoodbytnicza jest częsta (, 14). Ściana jelita może być zaburzona asymetrycznie, z cofnięciem się na brzegu krezki i sacculacją krawędzi antymezenterycznej (, 14). Ponieważ proces zapalny jest typowo transmuralny, owrzodzenie z guzkowym lub brukowym wyglądem i szczelinami, przetokami i ropniami jest powszechne (, 13,, 14). natomiast wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest na ogół powierzchownym procesem zapalnym, który wpływa na błonę śluzową jelita grubego (, 13). Zajęcie odbytnicy występuje w 95% przypadków, ze zmiennymi stopniami przylegającego, obwodowego i proksymalnego rozszerzenia w całym jelicie grubym (, 8). Choroba jelita cienkiego jest rzadkością. Dlatego seria baru jelita cienkiego może pomóc w odróżnieniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego od choroby Leśniowskiego-Crohna (, 8). Mniejszość pacjentów z pancolonic wrzodziejące zapalenie jelita grubego, jednak wykazywać edematous zmiany końcowego jelita krętego. Znany również jako płukanie krtani, proces ten różni się od choroby Crohna obecnością patulous zastawki jelitowo-jelitowej i brakiem owrzodzenia (,9,,10,,14). Przetoki i ropnie mogą być obecne, ale są rzadkie (, 11,,15). zgrubienie ściany jest częstym objawem zapalnej choroby jelit; ogólnie jednak wrzodziejące zapalenie jelita grubego powoduje mniejsze zgrubienie ściany niż choroba Leśniowskiego-Crohna (,10,,15). Najwcześniejszymi objawami zapalenia są przekrwienie i zmienione wytwarzanie mucyny. Zmiany te są odpowiedzialne za ziarnisty wygląd błony śluzowej odnotowany na zdjęciach radiologicznych z badań baru u pacjentów z ostrym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (, 14,,15). W miarę pogarszania się stanu zapalnego ścianka okrężnicy pogrubia się i tworzą się wgniecenia przypominające odcisk kciuka, które są widoczne na zwykłych zdjęciach radiologicznych i zdjęciach z badań baru (, 12). Gdy obrzęk występuje nieproporcjonalnie w różnych warstwach ściany jelita, jak w przypadku opisanym w tym artykule, seria koncentrycznych pierścieni o zróżnicowanym tłumieniu, znanych jako znak docelowy,może być widoczna na obrazach ct o wzmocnionym kontrastowym materiale dożylnym (, 11,, 14). ewentualna erozja przez błonę śluzową i podśluzówkową powoduje charakterystyczny wrzód w kształcie guzka, który można zobaczyć na zdjęciach z badań baru (,12). Gdy przylegające wrzody łączą się, rozległe obszary błony śluzowej są osłabione i opadają, pozostawiając Wyspy resztkowej tkanki, które rozciągają się do światła okrężnicy (,12). Pozostałości śluzówki w kształcie grzyba, lub pseudopolipy, mogą być widoczne, gdy są nakreślone powietrzem na zwykłych zdjęciach radiologicznych i obrazach CT (,11,,12). podobnie jak ten pacjent, szacuje się,że 15% -20% osób z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego rozwija postać piorunującą (, 14), która charakteryzuje się ciężkimi objawami i stanem zapalnym,który rozciąga się głęboko pod błoną śluzową jelita grubego (, 12,, 16). Uszkodzenie mięśni propria powoduje rozszerzenie okrężnicy i utratę haustra (, 16). Objawy te są najbardziej widoczne w niedołężnych pętlach jelita, takich jak okrężnica poprzeczna, do której może u pacjenta wznosić się powietrze (, 14,, 16). Podrażnienie Serosal i wodobrzusze są rzadkie i mogą być związane albo z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego lub nałożonych procesów, takich jak zakażenie C difficile (, 11). Toksyczny megakolon, potencjalnie śmiertelne powikłanie, które rozwinęło się u tego osobnika, jest obserwowane u mniej niż 5% pacjentów (,14,,16) i charakteryzuje się zarówno Nie obturacyjnym rozszerzeniem okrężnicy Do co najmniej 6 cm,jak i objawami toksyczności ogólnoustrojowej (, 17). Chociaż toksyczny megakolon może wystąpić w dowolnym momencie podczas wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (,14,,16), odnotowano,że 30% przypadków rozwija się w ciągu 3 miesięcy od rozpoznania (, 16). Zachorowalność może wynikać z wielu czynników, w tym zaburzeń elektrolitowych, utraty płynów, krwotoku i perforacji (, 16). u pacjentów z mniej ciężkim przebiegiem choroby na zdjęciach z badań baru można przedstawić tzw. okrężnicę prowadzącą. Stan ten może wystąpić z wielu powodów u pacjentów z przewlekłym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego. Po pierwsze, regeneracja błony śluzowej może prowadzić nie tylko do powstawania polipów nitkowatych,ale także do przerostu muscularis mucosae (, 11,, 12). Skurcz powiększonej warstwy mięśniowej nadaje okrężnicy zwężony, ahaustralny i skrócony wygląd (, 12,,14). Po drugie, zwężenia mogą zagrażać rozciągliwości luminalnej (, 12). Po trzecie, zwężenie może być spowodowane odkładaniem się tłuszczu w warstwie podśluzówkowej ściany jelita, szczególnie w odbytnicy (, 11,, 14). Ostatnia, pozatwardówkowa proliferacja tłuszczu, szczególnie w okolicy okołoodbytniczej, może powodować zwężenie luminalu i charakterystyczne poszerzenie przestrzeni przedobrzusznej (, 15). przewlekłe wrzodziejące zapalenie jelita grubego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem raka jelita grubego, które zależy od czasu trwania i stopnia choroby i wynosi od 0,5% do 1,0% rocznie po 10 latach choroby powszechnej. Dlatego zaleca się Nadzór (, 8). Wysoki stopień podejrzenia jest konieczne, jak rak związany z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego może tworzyć plaquelike, naciek, lub guzy scirrhous, które mogą symulować łagodne zwężenia (, 12,, 14). najbardziej odpowiednia terapia dla każdej osoby zależy od nasilenia objawów i stopnia choroby. Terapia medyczna zmniejsza stan zapalny, ale nie leczy podstawowego procesu; dlatego wielu pacjentów doświadcza woskowania i słabnących objawów w czasie (,13). W przeciwieństwie do terapii medycznej, chirurgia leczy objawy jelitowe wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, ale wiąże się z nowym ryzykiem i wymaga zmian w stylu życia (, 13). Planowa operacja jest rozważana dla tych pacjentów z długotrwałym wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, u których wystąpią objawy medyczne, ciężkie działania niepożądane związane z lekiem, dysplazja lub nowotwór złośliwy (, 8,, 13). W przypadku wykrwawienia, perforacji lub piorunującego zapalenia jelita grubego, które nie reaguje na maksymalną terapię medyczną, wymagana jest wyłonienie kolektomii (, 8,, 13). z powodu ciężkich objawów i progresji do toksycznego megakolonu, pacjent w tym przypadku przeszedł najczęstszą procedurę awaryjną, całkowitą kolektomię brzucha z woreczkiem Hartmanna i ileostomię końcową. Operacja ta wiąże się z mniejszym ryzykiem krwawienia i uszkodzenia nerwu miednicznego niż wyłaniająca się proktokolektomia i pozostawia odbytnicę w miejscu do zastosowania w przyszłej procedurze wznowienia (, 13). 3 miesiące później przeszedł proktokolektomię końcową i zespolenie odbytu torebki jelitowej bez powikłań. Rysunek 1. Topogram na plecach uzyskany w tomografii brzusznej pokazuje rozszerzone pętle jelita grubego i cienkiego we wzorze sugerującym niedrożność adynamiczną. Okrężnica poprzeczna pojawia się aaustralnie, zawiera pseudopolipy (strzałkę) i ma średnicę 8 cm. Rysunek 2. Koronalny sformatowany obraz TK brzucha i miednicy pokazuje pogrubienie ściany i zaznaczoną nieregularność pozostałej błony śluzowej w okrężnicy wstępującej i zstępującej (strzałki). Rysunek 3. Osiowy obraz TK uzyskany przy kolimacji 5 mm na poziomie podbrzusza, po podaniu doustnym i dożylnym materiału kontrastowego, pokazuje rozwarstwienie muralu i znak docelowy (strzałkę) w okrężnicy wstępującej. Pęcherzyki gazu przylegające do ściany bocznej sugerują pneumatozę (grot strzałkowy). Jelito cienkie jest lekko rozszerzone, ale jego ściana ma normalną grubość. Wodobrzusze również jest obecny. Rysunek 4. Koronalny sformatowany obraz CT brzucha i miednicy pokazuje pseudopolipy (strzałkę), które rozciągają się do światła okrężnicy poprzecznej. Rysunek 5. Osiowy obraz CT uzyskany na poziomie górnej miednicy pokazuje rozszerzenie naczyń okołoziemskich (strzałka), hiperatenuację sąsiedniego tłuszczu i wodobrzusze. rysunek 6a. Zdjęcie pokazuje ciągłe regiony owrzodzenia i pseudopolips całej próbki subtotal kolektomii, z najcięższych zmian widocznych w wstępujących i poprzecznych części jelita grubego, i rozszerzenie wskazujące megacolon. b) zdjęcie z bliska jelita grubego wstępującego pokazuje pseudopolipy z częściowym nałożeniem wysięku włóknistego, a także owrzodzenie sąsiedniej błony śluzowej. rysunek 6b. Zdjęcie pokazuje ciągłe regiony owrzodzenia i pseudopolips całej próbki subtotal kolektomii, z najcięższych zmian widocznych w wstępujących i poprzecznych części jelita grubego, i rozszerzenie wskazujące megacolon. b) zdjęcie z bliska jelita grubego wstępującego pokazuje pseudopolipy z częściowym nałożeniem wysięku włóknistego, a także owrzodzenie sąsiedniej błony śluzowej. rys. 7a. Fotomikrograf (całe mocowanie; oryginalne powiększenie, × 2; plama hematoksylina – eozyna) wyciętego okazu wykazuje pseudopolyp (strzałkę), która rozciąga się od podstawy denudowanego muscularis propria (grot strzałki). Komórki zapalne w obrębie muscularis propria wskazują na rozległe stany zapalne. Na powierzchni pseudopolyp znajdują się gruczoły regeneracyjne. (b) Fotomikrograf (oryginalne Powiększenie, × 10; plama hematoksylina-eozyna) pokazuje wulkan podobny erupcji pseudomembrany (strzałka), który zawiera szczątki nabłonka, fibryny, śluz i neutrofile. rys. 7b. Fotomikrograf (całe mocowanie; oryginalne powiększenie, × 2; plama hematoksylina – eozyna) wyciętego okazu wykazuje pseudopolyp (strzałkę), która rozciąga się od podstawy denudowanego muscularis propria (grot strzałki). Komórki zapalne w obrębie muscularis propria wskazują na rozległe stany zapalne. Na powierzchni pseudopolyp znajdują się gruczoły regeneracyjne. (b) Fotomikrograf (oryginalne Powiększenie, × 10; plama hematoksylina-eozyna) pokazuje wulkanolike erupcję pseudomembrany (strzałka), która zawiera szczątki nabłonka, fibrynę, śluz i neutrofile. 1 ViscidoA, Aratari A, Maccioni F, Signore A, Caprilli R. Zapalne choroby jelit: kliniczna aktualizacja praktycznych wytycznych. Nucl Med Commun2005; 26: 649-655. Crossref, Medline, Google Scholar 2 GuindiM, Riddell RH. Nieokreślone zapalenie jelita grubego. J Clin Pathol2004; 57: 1233-1244. Crossref, Medline, Google Scholar 3 OrholmM, Munkholm P, Langholz E,Nielson OH, Sorensen IA, Binder V. N Engl J Med1991; 324: 84-88. Crossref, Medline, Google Scholar 4 SonnenbergA, McCarty DJ, Jacobsen SJ. Zróżnicowanie geograficzne zapalnej choroby jelit w Stanach Zjednoczonych. Gastroenterology1991; 100: 143-149. Crossref, Medline, Google Scholar 5 Loftusev Jr. epidemiologia kliniczna zapalnej choroby jelit: częstość występowania, częstość występowania i wpływ na środowisko. Gastroenterology2004; 126: 1504-1517. Crossref, Medline, Google Scholar 6 EkbomA, Helmick C, Zack m, Adami HO. Epidemiologia zapalnej choroby jelit: duże badanie populacyjne w Szwecji. Gastroenterology1991; 100: 350-358. Crossref, Medline, Google Scholar 7 LoftusEV Jr, Silverstein MD, Sandborn WJ, Tremaine WJ, Harmsen WS, ZINSMEISTER AR. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego w hrabstwie Olmsted, Minnesota, 1940-1993: częstość występowania, częstość występowania i przeżywalność. Gut2000; 46: 336-343. Crossref, Medline, Google Scholar 8 KornbluthA, Sachar DB. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego praktyka wytyczne u dorosłych (aktualizacja): American College of Gastroenterology, Komitet parametrów praktyki. Am J. 2004; 99: 1371-1385. Crossref, Medline, Google Scholar 9 LeeSD, Cohen RD. Endoskopia w zapalnej chorobie jelit. Gastroenterol Clin North Am2002; 31: 119-132. Crossref, Medline, Google Scholar 10 ScotiniotisI, Rebesin SE, Ginsberg GG. Imaging modalities in inflammatory bowel disease. Gastroenterol Clin North Am1999; 28: 391–421. Medline, Google Scholar 11 GoreRM, Balthazar EJ, Ghahremani GG, Miller FH. CT features of ulcerative colitis and Crohn’s disease. AJR Am J Roentgenol1996; 167: 3–15. Crossref, Medline, Google Scholar 12 LichtensteinJE. Radiologic-pathologic correlation of inflammatory bowel disease. Radiol Clin North Am1987; 25: 3–24. Medline, Google Scholar 13 CimaRR, Pemberton JH. Medical and surgical management of chronic ulcerative colitis. Arch Surg2005; 140: 300–310. Crossref, Medline, Google Scholar 14 CarucciLR, Levine MS. Radiographic imaging of inflammatory bowel disease. Gastroenterol Clin North Am2002; 31: 93–117. Crossref, Medline, Google Scholar 15 GoreRM. CT of inflammatory bowel disease. Radiol Clin North Am1989; 27: 717–729. Medline, Google Scholar 16 ShethSG, LaMont T. Toxic megacolon. Lancet1998; 351: 509–513. Crossref, Medline, Google Scholar 17 JalanKN, Sircus W, Card WI, et al. An experience of ulcerative colitis. I. Toxic dilation in 55 cases. Gastroenterology1969; 57: 68–82. Medline, Google Scholar Nieswoiste zapalenie jelit to grupa przewlekłych schorzeń przewodu pokarmowego o nieznanej przyczynie. Do najczęstszych należą: wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZGJ) i choroba na tę dolegliwość osoby obu płci, a w chorobie Leśniowskiego-Crohna głównie dzieci i młodzież do 24. roku życia. O ujawnieniu się zapalenia jelita grubego decyduje skłonność dziedziczna, czynniki środowiskowe, infekcja wirusowa lub bakteryjna, jako czynnik wyzwalający chorobę. Przyczyną może być uraz psychiczny lub duże napięcie nerwowe. Na wrzodziejące zapalenie jelita grubego częściej chorują osoby nie radzące sobie z emocjami, tłumiące uczucia i nie dopuszczające do ich śluzówkaWe wrzodziejącym zapaleniu skutki odczuwa śluzówka jelita grubego (okrężnicy), a zwłaszcza jej końcowy odcinek łączący się z odbytem. Chory ma bóle brzucha, chudnie, dokucza mu parcie na stolec i przewlekłe biegunki z krwią oraz śluzem. W okresach zaostrzeń - gorączka. Badanie jelita ujawnia stan zapalny i owrzodzenia błony śluzowej okrężnicy i odbytnicy. Mogą tworzyć się polipy pozapalne, a po wielu latach nawet może ujawnić się choroba nowotworowa Crohna, odcinkowe zapalenie jelit, może rozwinąć się w każdej części przewodu pokarmowego, od jamy ustnej po odbyt. Najczęściej w końcowym odcinku jelita cienkiego i jelita grubego. Jej objawy to: przewlekła biegunka, ból brzucha i utrata masy ciała. W chorobie Crohna stan zapalny obejmuje całą grubość ściany jelita, a nie tylko błonę śluzową, jak w zapaleniu wrzodziejącym, ale ogranicza się jedynie do określonych jego odcinków, między którymi znajdują się fragmenty jelita o prawidłowym wyglądzie. Stanom zapalnym jelit towarzyszą: osteoporoza, choroby oczu i skóry, niedokrwistość, kamica nerkowa, bóle i obrzęki stawów, a u dzieci zatrzymanie procesu wzrostu i dojrzewania. Od podejrzenia do diagnozyRzadko wszystkie objawy występują jednocześnie, rozpoznanie następuje po dłuższym okresie chorowania, w czasie którego pacjent jest leczony na zatrucia pokarmowe, niestrawność, zespół jelita nadwrażliwego. Ma to negatywne skutki, bo im bardziej jest ono zaawansowane, tym trudniejsze jego leczenie. Dlatego pacjenta lekarze kierują na specjalistyczne badania diagnostyczne, które pozwalają obejrzeć przewód pokarmowy od środka. Są to: rektoskopia, kolonoskopia i rtg badania diagnostyczne potwierdzą podejrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita lub choroby Leśniowskiego-Crohna, trzeba rozpocząć łagodzi objawy Leczenie nieswoistego zapalenia jelit jest wyłącznie objawowe. Może jednak doprowadzić do cofnięcia się choroby na jakiś czas. W łagodnym jej przebiegu wystarczy podawanie leków. Są to przede wszystkim: sulfasalazyna i mesalazyna, a także leczony sterydami powinien systematycznie zgłaszać się na densytometrię (badanie gęstości kości), kontrolować poziom cukru we krwi i ciśnienie tętnicze. W bardzo nasilonych objawach i podwyższonej temperaturze leczenie musi odbywać się w szpitalu. Osoby cierpiące na nieswoiste zapalenie jelit wymagają często odżywiania przez kroplówkę, przetaczania krwi i innych płynów ustrojowych. W najcięższych przypadkach przeprowadza się operacje chirurgiczne. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego polega ona na całkowitym jego usunięciu. Jeśli jest to możliwe, z fragmentu jelita cienkiego formuje się zbiorniczek zastępujący odbytnicę i łączy go z odbytem. Gdy nie jest to możliwe, tworzy się sztuczny odbyt, czyli wszywa koniec jelita w powłoki brzucha, skąd kał przez specjalny otwór wydalany jest do plastikowego woreczka. Jest to stomia. Życie ze sztucznym odbytem wymaga zmian w życiu codziennym i przestrzegania czynności higienicznych, ale umożliwia stopniowy powrót do normalności - podjęcia pracy zawodowej, życia seksualnego, uprawiania większości co jesz!Spożywane pokarmy nie przyczyniają się wprawdzie do wystąpienia przewlekłego zapalenia jelit, ale prawidłowe żywienie jest ważną częścią terapii. Objawy wrzodziejącego zapalenia jelita i choroby Crohna powodują bowiem utratę łaknienia, upośledzają wchłanianie pokarmu, a przewlekłe biegunki prowadzą do odwodnienia, utraty minerałów i witamin. Chory musi się więc tak odżywiać, aby uzupełnić braki potrzebnych składników. Powinien stosować dietę lekkostrawną, zawierającą dostateczne ilości białka i niezbyt dużo błonnika. Czasem trzeba przyjmować dodatkowe odżywki i zagęszczone pokarmy płynne. Lekarz prowadzący z pomocą dietetyka opracowuje indywidualną dietę dla biologiczneNadzieją dla osób chorych na wrzodziejące zapalenie jelita, ale przede wszystkim mających chorobę Crohna, jest nowa generacja leków, zwanych biologicznymi. Obniżają one stężenie czynników sprzyjających stanom zapalnym w organizmie. W Polsce dostępny jest jeden preparat z tej grupy - Infliximab, niestety, emocje, pesymistyczne nastawienie do życia mogą zaostrzać stan zapalny. Warto więc nauczyć się różnych technik pomagających zachować równowagę psychiczną: ćwiczeń oddechowych, medytacji, jogi, a nawet skorzystać z pomocy psychoterapeuty. Optymizm życiowy jest skuteczną bronią w walce z każdą w zapaleniu jelita grubegoSAŁATKA Z RYŻU I WĘDZONEJ RYBY (4 porcje, każda 265 kcal)300 g wędzonej ryby (makrela, śledź, łosoś), 1/2 szklanki ryżu, 1 średnia cebula, 1 ogórek kiszony, 1 jabłko, 4 łyżki oleju, 1 łyżka majonezu lub musztardy, 1 łyżka drobno posiekanej natki pietruszki lub koperku, sól i wsypać do dużej ilości osolonej, wrzącej wody i gotować 12 minut, wylać na sito, przykryć i pozostawić do jabłko i cebulę drobno pokroić, z ryby usunąć ości i rozdrobnić. Składniki włożyć do salaterki, przyprawić, dodać olej wymieszany z musztardą lub majonezem, posypać zieleniną. Podawać jako danie kolacyjne lub gorącą przystawkę. MAKRELA DUSZONA Z PIECZARKAMI (4 porcje, każda 312 kcal)300 g filetów z makreli, 150 g pieczarek, 1 łyżeczka mąki ziemniaczanej, 2 łyżki oleju, 5 łyżek białego wytrawnego wina, 2 łyżki masła, 1 łyżka drobno posiekanej natki pietruszki, szczypta tymianku, soli i oprószyć solą i pieprzem oraz mąką ziemniaczaną. Na patelni rozgrzać połowę oleju oraz połowę masła i szybko zrumienić ryby. Po zdjęciu z ognia zalać winem, a na pozostałym tłuszczu podsmażyć pokrojone pieczarki. Przyprawić pietruszką, tymiankiem, pieprzem i posolić. Pieczarki dodać do ryby i dusić je na wolnym ogniu przez 20 minut. Podawać z ziemniakami lub sypkim ryżem i Z JOGURTEM (8 porcji, każda 330 kcal)2 duże kubki jogurtu naturalnego, 200 g śmietany, 1 szklanka cukru, 1 stołowa łyżka żelatyny, 1/2 szklanki wody, 250 g dowolnych owoców jagodowych, 100 g łuskanych orzechów włoskich, cukier zalać w małym rondelku połową szklanki przegotowanej, ciepłej wody, wymieszać i odstawić na 30-40 minut do napęcznienia, gotować na małym ogniu, stale mieszając, aby dokładnie się rozpuściła, doprowadzić do wrzenia. Odstawić w chłodne miejsce, aby ostygła do temperatury śmietanę, cukier kryształ i cukier waniliowy wymieszać i ubić trzepaczką lub mikserem na gładką masę. Ubijając powoli wlewać rozpuszczoną i ostudzoną żelatynę. Ubijać do powstania gładkiej, jednolitej masy. Umyte i osączone owoce włożyć po kilka do pucharków lub salaterek. Wstawić do lodówki na 2-3 godziny, przed podaniem posypać deser orzechami. Co to jest wrzodziejące zapalenie jelita grubego i jakie są przyczyny choroby? Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (łac. colitis ulcerosa, ang. ulcerative colitis) należy do tzw. nieswoistych chorób zapalnych jelit. W przebiegu choroby proces zapalny obejmuje błonę śluzową i podśluzową jelita grubego. W większości przypadków wrzodziejące zapalenie jelita grubego ma przebieg przewlekły, a długie okresy remisji są przerywane ostrymi nawrotami. Objawy pojawiają się po raz pierwszy zwykle między 15. a 25., a rzadziej między 55. a 65. rokiem życia. Dokładna przyczyna choroby nie jest znana. We wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego obserwuje się aktywację układu immunologicznego z naciekiem błony śluzowej przewodu pokarmowego przez liczne komórki odpowiedzi immunologicznej, ale antygen wyzwalający te zjawiska pozostaje nieznany. Czynnikami wywołującymi nieprawidłową odpowiedź immunologiczną mogą być antygeny pokarmowe i zwykle niepatogenne drobnoustroje. Jak często występuje wrzodziejące zapalenie jelita grubego? W krajach Europy zachorowalność na wrzodziejące zapalenie jelita grubego wynosi ok. 10 przypadków na 100 000 ludności rocznie. Zachorowalność w Polsce szacuje się na około 700 przypadków rocznie. 15% krewnych pierwszego stopnia osób chorujących na nieswoiste choroby zapalne jelit również cierpi na te choroby; ryzyko zachorowania wynosi 8,9% u potomstwa, 8,8% u rodzeństwa i 3,5% u rodziców. Częstość występowania wrzodziejącego zapalenia jelita grubego u krewnych osób cierpiących na chorobę Leśniowskiego i Crohna również jest zwiększona. Jak się objawia wrzodziejące zapalenie jelita grubego? Dominującym objawem colitis ulcerosa jest biegunka, często krwista. Stolec może być oddawany często, ale o małej objętości, co jest wynikiem zmian zapalnych w odbytnicy. Często obserwuje się również: ból brzucha (zwykle w dolnym lewym kwadrancie brzucha lub w odbytnicy), gorączkę, osłabienie i zmniejszenie masy ciała. W przypadku zajęcia samej odbytnicy może się pojawić tylko krwista biegunka z towarzyszącym niekiedy silnym parciem, bólem i nietrzymaniem stolca. U starszych pacjentów sporadycznie może występować zaparcie jako wynik skurczu odbytu. U większości chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego choroba przebiega łagodnie. Jedynymi objawami mogą być: biegunka i krwawienie. Nie stwierdza się także żadnych nieprawidłowości w badaniu fizykalnym. Choroba o średniej aktywności, która występuje u około 1/3 pacjentów, charakteryzuje się 5–6 krwistymi stolcami dziennie, bólami brzucha, tkliwością powłok brzucha, podwyższoną temperaturą i osłabieniem. Ciężki przebieg dotyczy około 20% chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego i objawia się oddawaniem ponad 6 krwistych stolców dziennie, znacznym osłabieniem, zmniejszeniem masy ciała, wysoką temperaturą, zwiększeniem częstotliwości rytmu serca, obniżeniem ciśnienia tętniczego, znaczną tkliwością w obrębie jamy brzusznej, osłabieniem perystaltyki, niedokrwistością i małym stężeniem albumin w surowicy. Wzdęcie brzucha w ciężkiej postaci choroby może nasuwać podejrzenie toksycznego rozdęcia jelita grubego. Co robić w przypadku wystąpienia objawów? W przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego, nawracającej biegunki, bólów brzucha, gorączki lub niewyjaśnionego i niezamierzonego zmniejszenia masy ciała należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu w celu przeprowadzenia odpowiedniej diagnostyki. Osoby, u których rozpoznano wrzodziejące zapalenie jelita grubego, i u których wystąpiło zaostrzenie objawów choroby, powinny niezwłocznie zgłosić do lekarza, który zadecyduje o konieczności leczenia szpitalnego lub o kontynuacji terapii w warunkach ambulatoryjnych. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego o ciężkim przebiegu może prowadzić do wystąpienia zagrażających życiu powikłań. Nasilone krwawienia z przewodu pokarmowego może prowadzić do znacznej niedokrwistości i konieczności przetoczenia krwi. Może dojść do rozszerzenia się światła jelita i tzw. toksycznego rozdęcia okrężnicy. Toksyczne rozdęcie okrężnicy Objawami tego powikłania są: gorączka >38°C, tętno >120/min, liczba białych krwinek >10 500/µl, odwodnienie, zaburzenia świadomości, zaburzenia elektrolitowe, obniżenie ciśnienia tętniczego, wzdęcie oraz ból i osłabiona perystaltyka. Toksyczne rozdęcie okrężnicy występuje zwykle u chorych z zajęciem całego jelita grubego, w niedługim czasie od zachorowania. Perforacja jelita grubego może wikłać toksyczne rozdęcie jelita grubego bądź występować niezależnie w ciężkiej postaci choroby. W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie? Na początku diagnostyki nieswoistych chorób zapalnych jelit należy wykluczyć infekcyjną przyczynę objawów. Trzeba zbadać kał w poszukiwaniu leukocytów, a także wykonać z niego posiew i hodowlę w kierunku Campylobacter, Shigella, Salmonella, Yersinia i innych drobnoustrojów oraz badania w kierunku Clostridium difficile. Ryc. 1. Obraz endoskopowy colitis ulcerosa Źródło: Szczeklik A. (red.): Choroby wewnętrzne. Wyd. 3. Kraków 2011 Badaniem, które pozwala na ustalenie ostatecznego rozpoznania i ocenę rozległości zmian, jest endoskopia jelita grubego z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego (zob. ryc.). W przebiegu choroby zmiany zapalne rozpoczynają się w odbytnicy i w sposób nieprzerwany rozciągają się w kierunku pozostałych odcinków jelita grubego. Łagodna postać choroby charakteryzuje się powierzchownymi nadżerkami, zatarciem rysunku naczyniowego błony śluzowej, jej granulowaniem, kruchością i wysiękiem zapalnym. W ciężkiej postaci mogą dominować głębokie owrzodzenia i obszary obnażonej błony śluzowej, pozbawionej nabłonka. Postać przewlekła choroby charakteryzuje się wygładzeniem fałdów błony śluzowej i rozwojem pseudopolipów zapalnych. Pseudopolipy nie są zmianami przedrakowymi i nie muszą być usuwane w ramach profilaktyki raka jelita grubego. Diagnostyka obrazowa (zdjęcie przeglądowe jamy brzusznej, tomografia komputerowa, ultrasonografia jamy brzusznej) służy do diagnostyki zmian pozajelitowych i powikłań colitis ulcerosa. W badaniu histopatologicznym materiału biopsyjnego z jelita grubego za wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego przemawiają: kręty przebieg i atrofia krypt, ostry i przewlekły naciek zapalny błony podstawnej oraz kosmkowa powierzchnia błony śluzowej. Jakie są sposoby leczenia? Preparaty kwasu 5-aminosalicylowego (5-ASA - mesalazyna, sulfasalazyna) wykorzystuje się w przede wszystkim w leczeniu łagodnych i średnich rzutów choroby. Oprócz tabletek mamy do dyspozycji także inne postacie 5-ASA: wlewki i czopki doodbytnicze są skuteczne w leczeniu zajęcia odbytnicy i esicy. Doustnie przyjmowane glikokortykosteroidy (prednizon) są skutecznymi lekami w umiarkowanym wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i pozwalają na uzyskanie poprawy w ciągu 3 tygodni. Podawany dożylnie metyloprednizolon stosuje się u chorych hospitalizowanych z powodu ciężkiego rzutu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Leki immunosupresyjne (azatiopryna i merkaptopuryna) – ich stosowanie jest wskazane w pewnych sytuacjach klinicznych, takich jak oporność na leczenie glikokortykosteroidami, a ponadto w celu zmniejszenia dawek podawanych glikokortykosteroidów oraz gdy występują ich ciężkie działania niepożądane. W ciężkich postaciach stosuje się także inne leki: cyklosporynę, takrolimus oraz przeciwcało monoklonalne - infliksymab. Czasami konieczne jest leczenie chirurgiczne, zwłaszcza gdy ciężki rzut choroby nie poddaje się leczeniu farmakologicznemu. Stosowane metody chirurgiczne to resekcja części lub całego jelita grubego. Czy możliwe jest całkowite wyleczenie? Leczenie colitis ulcerosa ma charakter przewlekły i polega na zapobieganiu nawrotom oraz na łagodzeniu przebiegu zaostrzeń. Całkowite wyleczenie jest prawdopodobnie niemożliwe, ale istnieją łagodne postacie choroby przebiegające bez zaostrzeń. Rzadkim odległym skutkiem chorób zapalnych jelit jest rak jelita grubego. Czynnikami zwiększających ryzyko jego wystąpienia są: długi czas trwania choroby i zajęcie znacznej części jelita grubego. Stosowanie leków przeciwzapalnych stanowi profilaktykę rozwoju nowotworu. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia? Nie wolno odstawiać leków samodzielnie, bez porozumienia z lekarzem, nawet jeśli objawy choroby dawno już ustąpiły, ponieważ przewlekłe leczenie podtrzymujące w okresie remisji jest najskuteczniejszą metodą zapobiegania nawrotom. Do nawrotu choroby może dojść po podaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych i antybiotyków oraz po infekcjach jelita grubego. Ważne jest także monitorowanie endoskopowe – u chorych, u których wrzodziejące zapalenie jelita grubego trwa ponad 10 lat, konieczny jest nadzór w kierunku raka jelita grubego (kolonoskopia co 2 lata). W trakcie przewlekłego leczenia lekarz zleca kontrolne badania (np. morfologia, próby wątrobowe, aktywność kreatyniny), które mają na celu wczesne wychwycenie ewentualnych powikłań stosowanych leków. Dieta chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego Nie ma specjalnej diety dla chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dieta powinna być dietą zdrowego człowieka, czyli urozmaicona i bogata w składniki odżywcze, witaminy i minerały. Najważniejsze jest unikanie potraw, które wywołują dolegliwości lub je nasilają. Restrykcyjną dietę należy zastosować jedynie w przypadku ciężkich nawrotów. W stanach zaostrzenia powinno się unikać spożywania potraw bogatoresztkowych, takich jak razowy chleb, nasiona roślin strączkowych, warzywa (zwłaszcza kapusta), owoce i potrawy z dużą zawartością błonnika, które mogą nasilić biegunkę. Co robić, aby uniknąć zachorowania? Dokładna przyczyna powstawania choroby nie jest znana i nie wiadomo, jak jej zapobiegać. Można jednak zapobiegać nawrotom – najważniejsze jest przestrzeganie zaleceń lekarskich. Stowarzyszenia pacjentów Forum otwarte dla wszystkich chorych na nieswoiste zapalenia jelit, dla ich rodziców, partnerów i osób zainteresowanych "J-elita" Polskie Towarzystwo Wspierania Osób z Nieswoistymi Zapaleniami Jelita Polskie Stowarzyszenie Colitis Ulcerosa i Choroby Crohna Polskie Towarzystwo Stomijne POL-ILKO

przewlekłe zapalenie jelita grubego forum